Borgarstjórn Reykjavíkur felldi á þriðjudag tillögu borgarfulltrúa Samfylkingarinnar um að skipa starfshóp til að meta hvaða áhrif möguleg aðild Íslands að Evrópusambandinu (ESB) og upptaka evru gæti haft á hagsmuni Reykjavíkurborgar.
Tillagan var einföld: að borgin myndi, áður en þjóðin gengur til atkvæða um framhald aðildarviðræðna við ESB 29. ágúst, láta vinna stutta og hnitmiðaða greiningu á því hvað málið þýddi fyrir Reykjavík, langstærsta sveitarfélag landsins. Ekki slagorð. Ekki upphrópanir. Ekki gömlu skotgrafirnar. Bara tölur, staðreyndir og faglegt mat.
Starfshópurinn átti samkvæmt tillögunni að skoða áhrif evru og ESB-aðildar á fjárhag borgarinnar, fjárfestingargetu og innviðauppbyggingu. Þar undir voru meðal annars lánakjör borgarsjóðs og B-hluta fyrirtækja á borð við Orkuveituna og Félagsbústaði, mögulegt aðgengi að evrópskum innviðasjóðum og áhrif á húsnæðismarkað, verktakaumhverfi og óhagnaðardrifin húsnæðisfélög.
Með öðrum orðum: hvernig breytt vaxtastig, stærra gjaldmiðlasvæði og aðgangur að evrópskum fjármögnunarleiðum gætu haft áhrif á framkvæmdir, íbúðauppbyggingu, samgöngur og þjónustu við borgarbúa.
Meirihluti Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Framsóknar vildi hins vegar ekki að borgarbúar fengju að vita þetta í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu og felldi tillöguna. Þar með hafnaði meirihlutinn því að kalla eftir afmarkaðri greiningu á einu stærsta efnahagsmáli sem þjóðin stendur frammi fyrir.
Það er sérstaklega athyglisvert í ljósi þess að umræða um ESB-aðild hefur um áratugaskeið snúist nær eingöngu um sjávarútveg og landbúnað. Mun minna hefur farið fyrir umræðu um áhrifin á sveitarfélögin sem byggja innviðina, reka þjónustuna og taka lánin sem fjármagna húsnæði, skóla, samgöngur, veitur og velferð.
Reykjavíkurborg er ekki aukaleikari í íslensku hagkerfi. Hún er stærsta sveitarfélag landsins, eigandi mikilvægra innviðafyrirtækja og lykilaðili í húsnæðis- og samgöngumálum. Ef einhver ætti að vita hvað evra og ESB-aðild gætu þýtt í krónum, vöxtum og framkvæmdum, þá er það Reykjavík.