Þingsályktunartillaga um þjóðaratkvæðagreiðslu um að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið var samþykkt á Alþingi á fimmtudag, eftir nokkuð þref.
Nú er því ljóst að þann 29. ágúst fáum við tækifæri til að leiða þjóðarviljann í ljós – eigum við að hefja viðræður við Evrópusambandið á ný eða hætta að hugsa um hvað aðild gæti falið í sér?
Með því að setja þetta mál í þjóðaratkvæðagreiðslu eru stjórnarflokkarnir í reynd að uppfylla kosningaloforð bæði Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks frá því fyrir kosningarnar árið 2013. Forystumenn beggja flokka sögðust þá telja rétt að þjóðin hefði lokaorðið um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið.
Þegar á hólminn var komið treystu þessir flokkar sér þó ekki til að halda þjóðaratkvæðagreiðslu, heldur hélt þáverandi utanríkisráðherra Framsóknarflokksins og nú framkvæmdastjóri Miðflokksins, Gunnar Bragi Sveinsson, að hann gæti einhliða og án umboðs frá Alþingi dregið aðildarumsókn Íslands til baka.
Það hefur hins vegar komið skýrt fram af hálfu Evrópusambandsins að umsókn Íslands er enn í gildi. Enda hafði enginn pólitískt umboð til að draga umsóknina til baka. Þingsályktunartillaga utanríkisráðherrans um að gera það komst ekki í gegnum þingið á þessum tíma, þrátt fyrir að stjórnin hefði ríflegan meirihluta þingmanna.
Til gamans má geta þess að eina stjórnmálaaflið sem sagðist fyrir kosningarnar 2013 vilja draga aðildarumsóknina til baka án þjóðaratkvæðagreiðslu hét Regnboginn og hlaut 1% atkvæða á landsvísu.
En nú liggur fyrir að þjóðin fær að eiga orðið um hvort hefja skuli þessar viðræður á ný. Það er kominn tími til!
Fyrsta og síðasta orðið hjá þjóðinni
Kristrún Frostadóttir formaður Samfylkingar og forsætisráðherra fór vel yfir það hvernig málið snýr við henni í færslu á samfélagsmiðlum í gær.
„Hér ríkir þverpólitísk sátt um að tryggja áfram forræði okkar yfir auðlindum landsins. Um það er ekki deilt. Með því að fá samning getum við hætt að ræða þessi mál út frá getgátum og byrjað að ræða þau út frá staðreyndum. Því það er svo mikið annað undir. Lífskjör og tækifæri venjulegs fólks á Íslandi. Aukin samkeppni og stöðugleiki. Aðgengi að mörkuðum og fjárfestingu. Með nánara samstarfi við þjóðir og ríki í Evrópu sem deila okkar gildum um lýðræði og mannréttindi. Það er vel þess virði að fá að sjá samning til að vega þetta og meta,“ sagði Kristrún.