Vandræði þeirra sem reka veitingastaði við að fá leyfi til að opna dyr sínar fyrir gestum hafa verið til umfjöllunar undanfarnar vikur. Greint hefur verið frá því að þau vandræði séu í sumum tilvikum bein afleiðing af reglugerð sem Guðlaugur Þór Þórðarson þáverandi ráðherra setti á síðasta ári, þrátt fyrir viðvaranir um að reglugerðarsetningin yrði til þess að auka flækjustig.
Í regluverkinu var nefnilega skýrt kveðið á um að nýir veitingastaðir þyrftu að fara í gegnum fjögurra vikna umsagnar- og auglýsingarferli áður en þeir gætu fengið starfsleyfi útgefið. Hið sama átti við um veitingastaði sem voru að skipta um eigendur og þar með starfsleyfishafa. Sú krafa var ekki til staðar áður og kom veitingamönnum í opna skjöldu.
Meira að segja innmúraðir sjálfstæðismenn horfa á þessi mál og segja að varla sé hægt að „draga aðra ályktun en að umhverfis-, orku og loftslagsráðuneytið hafi verið á sjálfstýringu“ undir stjórn Guðlaugs Þórs síðastliðin ár. Framsóknarmaður í borginni sem þekkir vel starfa heilbrigðiseftirlitsins sagði Guðlaug Þór svo ganga fram með „gaslýsingu“ er hann héldi því fram að heilbrigðiseftirlit borgarinnar hefði einfaldlega verið að mistúlka reglugerðina.
Sem betur fer fyrir veitingamenn og aðra er okkar maður Jóhann Páll Jóhannsson tekinn við í umhverfisráðuneytinu. Hann er með skýra sýn, eins og raunar ríkisstjórnin öll, um að vinda ofan af íþyngjandi regluverki sem á sér ekki málefnalegar stoðir.
Ráðherrann brást við neikvæðum afleiðingum áðurnefndra reglugerðarbreytinga Guðlaugs Þórs með breytingum á reglugerð um hollustuhætti þann 6. júní og undirritaði svo í vikunni reglugerð sem lyftir starfsleyfisskyldu samkvæmt lögum um hollustuhætti og mengunarvarnir af veitingastöðum.
Rekstur veitingastaða er því einungis skráningarskyldur og þurfa veitingastaðir því ekki lengur, þökk sé Jóhanni Páli, að ganga í gegnum sömu málsmeðferð til að fá starfsleyfi og mengandi verksmiðjur, eins og til dæmis járnblendisverksmiðjur eða álver.
Jóhann Páll hefur svo boðað að hann hyggist halda áfram að einfalda reglugerðir sem varða skráningarskyldan atvinnurekstur. Ekki til þess að slaka á kröfum sem varða heilbrigði, umhverfi eða öryggi, heldur til að útrýma óþarfa töfum í stjórnkerfinu og stíga skref í átt að sveigjanlegra regluverki fyrir fólkið og fyrirtækin í landinu.