„Það skiptir máli að það sé skemmtilegt í pólitík, hún á að vera skemmtileg og skapandi, fólk á ekki að vera að troða marvaðann stöðugt,“ segir Ingibjörg Sólrún Gísladóttir í viðtali við Þórð Snæ Júlíusson í fyrsta þættinum af nýju hlaðvarpi Kratans, þar sem hún ræðir um sinn stjórnmálaferil og þátttöku í starfi jafnaðarfólks um áratugaskeið.
Í þættinum ræðir Ingibjörg meðal annars um kosningarnar í Reykjavíkurborg árið 1994 þegar R-listinn hreppti meirihluta og kom Sjálfstæðisflokknum frá völdum.
„Þetta voru gríðarlega sögulegar kosningar. Það var svo mikil stemning í borginni, það var ótrúleg stemning í þessari kosningabaráttu þarna 94 og alltaf gott veður og það var svo gaman og það er það sem skiptir svo miklu máli, að það sé gaman í pólitík,“ segir Ingibjörg Sólrún, sem varð borgarstjóri eftir kosningarnar 1994 og gegndi embættinu í níu ár, eða fram til ársins 2003.
Fyrsta kjörtímabilið fer í að leggja grunn
Hún segir að fyrstu árin við völd í borginni hafi verið gríðarlega mikilvæg og kannski er hægt að spegla það við núverandi stöðu í landsmálunum.
„Þú nærð ekki miklu fram á einu kjörtímabili, þú getur byrjað að leggja grunn og setja stefnuna um hvert þú vilt fara, en þú þarft meira en eitt kjörtímabil til að ná því fram,“ segir Ingibjörg Sólrún, en R-listinn undir hennar forystu setti leikskóla- og skólamál í forgang á sínu fyrsta kjörtímabili, hreinsaði strandlengju borgarinnar og lagði holræsi fyrir milljarða.
Kratinn er nýr vettvangur jafnaðarfólks á netinu. Fyrsta skrefið var vikulegt fréttabréf sem nú hefur borist undanfarna tvo mánuði á stóran hóp grasrótarfólks og annarra sem áhugasöm eru um starfsemi þingflokks Samfylkingarinnar og nú er næsta skrefið tekið.
Í dag opnar vefurinn Kratinn.is þar sem efni úr fréttabréfunum verður gert aðgengilegt, en auk þess mun síðan halda utan um hlaðvarpsþættina. Fyrstu þættirnir í hlaðvarpinu eru þáttaröð þar sem rætt verður við fyrrverandi formenn Samfylkingarinnar, sem fagnar 25 ára afmæli í ár. Hlaðvarpsvettvangurinn verður svo eflaust nýttur með margvíslegum hætti þegar fram líða stundir og þessi vefur einnig. En þetta er byrjunin.
Konur hafi byrjað að sækja um störf hjá Reykjavík
Hún nefnir að það hafi líka náðst mikill árangur í jafnréttismálum í borginni á þessum tíma. Bæði hafi konum fjölgað í borgarstjórninni en líka í embættismannakerfinu í Reykjavík.
„Ég var alltaf stolt af því, vegna þess að konur fengu ekki stöðurnar í gegnum einhvern kvóta eða slík. Þær voru bara hæfastar, við réðum bara hæfasta fólkið. Það voru einfaldlega konur, sem allt í einu þustu fram og fóru að sækja um störf hjá Reykjavíkurborg sem þær bjuggust ekki við að fá. Þarna varð mikil viðhorfsbreyting,“ segir Ingibjörg Sólrún.
Hún segir að áratugirnir þrír frá 1994, sem hafa einkennst að því að nærri linnulausri aðkomu jafnaðarfólks að stjórnun borgarinnar, hafi skilað því að Reykjavík sé miklu skemmtilegri og áhugaverðari borg en hún var. „Þetta var sannarlega ekki áhugaverð borg, Reykjavík, á árunum í kringum 1980.“
Smákóngar orðnir frekir til fjörsins
Ingibjörg Sólrún rifjar upp að henni hafi þótt það fráleit hugmynd, fyrst þegar viðrað var við hana að taka 5. sætið á lista Samfylkingarinnar fyrir Alþingiskosningarnar árið 2003. Hún hafi ætlað sér að halda áfram sem borgarstjóri.
Það sem hins vegar gerði það að verkum að henni fannst á endanum tímabært að breyta til var að „smákóngar“ voru farnir að færa sig upp á skaftið innan samstarfsins í R-listanum, taka sér meira vald en eðlilegt var og setja henni sjálfri stólinn fyrir dyrnar.
„Ég var að missa gleðina og sá fyrir mér að þetta yrði barningur,“ segir Ingibjörg Sólrún, sem nefnir sérstaklega að ákveðnir samstarfsmenn hafi verið „orðnir frekar frekir til fjörsins“ í tengslum við þeirra störf í fyrirtækjum borgarinnar.
Þetta og margt fleira kemur fram í samtali Ingibjargar Sólrúnar og Þórðar Snæs, sem finna má á öllum hlaðvarpsveitum.