Mikið hefur verið rætt og ritað um málgleði stjórnarandstöðunnar síðustu vikur sem einhver vilja skilgreina sem málþóf. Stjórnarandstaðan hefur tekið illa í þá skilgreiningu og hafnað henni.
Þess vegna skulum við frekar kalla athæfið tafarleiki, enda skýrt á innihaldi margra þeirra ræðna sem haldnar hafa verið síðustu vikur að tilgangur þeirra er ekki annar en að vera fluttar og éta upp tíma. Þá hefur verið fjallað býsna ítarlega um ýmis mál sem borist hafa upp í pontu Alþingis og flest verið þess eðlis að þingmenn eru sammála um, ef marka má atkvæðagreiðslur.
Á hefðbundnu vorþingi færu gróflega áætlað um 50-60 lagafrumvörp í gegnum þingið, sem tekur sér að meðaltali 3,8 klukkustundir í að ræða málin áður en þau eru afgreidd. Á þessu þingi hafa einföldustu mál eins og innleiðing á þegar uppteknum reglum um plasttappa tekið mun lengri tíma en það. Þá hafa ýmsir þingmenn stjórnarandstöðunnar nú þegar slegið persónuleg met í ræðuhöldum við fyrstu umræðu á Alþingi.
Markmiðið er að hindra framgang stjórnarmála og skapa þannig samningsstöðu fyrir stjórnarandstöðuna við þinglok þannig að hún geti samið um hvaða mál hún hleypi í gegn ef hún fær að stöðva önnur.
Í 71. gr. laga um þingsköp Alþingis er heimild fyrir forseta Alþingis eða níu þingmenn að bera upp tillögu um að hætta umræðum í þingsal og ganga til atkvæðagreiðslu um mál. Þeirri heimild hefur afar sjaldan verið beitt og ekki í rúm 60 ár. Sérfræðingar í stjórnsýslu- og stjórnmálafræði hafa margir hverjir kallað eftir því að heimildinni verði beitt oftar en málþóf tíðkast nærri hvergi í þeim löndum sem við berum okkur saman við og er í sjálfu sér tól til þess að taka úr sambandi þingræði í stjórnskipuninni.
Ríkisstjórnin mun eftir helgi hafa mælt fyrir 71 frumvörpum, auk tveggja frumvarpa utan þingmálaskrá ríkisstjórnarinnar, og 17 þingsályktunartillögum sem stefnt er að því að klára á þessu vorþingi, sem þó hófst seinna en vanalegt er. Öll eru þau komin í gegnum 1. umræðu inn í viðeigandi nefnd hið minnsta, að veiðigjaldafrumvarpinu sem mælt verður fyrir á mánudag undanskildu. Á málafjöldanum, sem er vel umfram hefðbundið meðaltal, er ljóst að hér er um að ræða verkstjórn, ekki setustjórn líkt og sú sem ríkti síðustu kjörtímabil. Og hún ætlar sér að koma sínum lykilmálum í gegn líkt og hún hefur skýrt lýðræðislegt umboð til að gera.