Fylgi Samfylkingarinnar óx í öruggum skrefum í allt sumar og mælist nú rétt undir 30 prósentum, eða 29,6 prósent. Síðan í byrjun júní hafa bæst 3,4 prósentustig við fylgið og flokkurinn er áfram sem áður sá stærsti í landinu. Draga má þá ályktun að efnd loforðsins um að halda þjóðaratkvæðagreiðsluna í sumar, umræðan sem varð í kringum hana, framganga flokksfólks og framkvæmd hennar hafi styrkt flokkinn enn frekar í sessi sem leiðandi afl í íslenskum stjórnmálum.
Samfylkingin bætti við sig fylgi hjá báðum kynjum, í öllum aldurshópum nema einum, hjá öllum menntunarhópum og miklum meirihluta tekjuhópa í síðasta mánuði. Þá jókst fylgið líka í öllum kjördæmum nema einu og staðan í dag er þannig að Samfylkingin mælist stærsti flokkurinn í fjórum þeirra. Sterkust er staðan í Reykjavíkurkjördæmunum tveimur þar sem fylgi flokksins mælist 34-36 prósent.
Sjálfstæðisflokkurinn er eini stjórnarandstöðuflokkurinn – og einn þeirra flokka sem lögðust hart á sveif með Nei-hliðinni í nýafstaðinni þjóðaratkvæðagreiðslu – sem virðist hafa haft einhvern hag af ati sumarsins. Hann bætti við sig 1,9 prósentustigum af fylgi frá því í júní sem er umtalsvert minni aukning en Samfylkingin upplifði. Miðflokkurinn stóð nánast í stað á sama tíma og Framsókn tapaði fylgi.
Afar athyglisvert er að sjá hvernig fylgi vinstri flokkanna tveggja sem eru utan þings þróaðist yfir sumartímann. Forysta annars þeirra lagðist hart gegn Nei-inu á meðan fyrrverandi forystumenn hins gerðu slíkt hið sama, þrátt fyrir að allar kannanir bentu til þess að meirihluti kjósenda beggja væri Já-megin í lífinu. Seint í vor og snemma sumars mældust Vinstri græn inni á þingi í fyrsta sinn á kjörtímabilinu og Sósíalistaflokkurinn var mjög nálægt því með sína hæstu fylgistölu í meira en hár. Frá því í júní hefur sameiginlegt fylgi vinstri flokkanna farið úr því að vera 9,3 prósent í 6,0 prósent, og því dregist saman um rúman þriðjung.